Aν είμαστε αυτό που τρώμε, ίσως μερικοί από εμάς να έχουμε πρόβλημα. Τρώω καλύτερα δεν σημαίνει μόνο τρώω υγιεινά ή με καλές πρώτες ύλες. Συνδέεται με πολλά περισσότερα και αρκετά βαθύτερα, που, πέρα από τις ίδιες τις ουσίες που καταναλώνουμε, έχουν να κάνουν με τη σχέση μας με το ίδιο το φαγητό. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Οι προθέσεις καλές, η συνέχεια όμως;

Όλοι προσπαθούμε να ακολουθούμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, μένοντας όμως δυστυχώς στην προσπάθεια. Ξεκινάμε τη σωστή διατροφή το πρωί, παίρνουμε στο γραφείο μαζί μας τα ταπεράκια με όλα τα σωστά, πίνουμε υγιεινά ροφήματα και τη βγάζουμε έτσι μέχρι το απόγευμα. Εκεί ακριβώς αρχίζει το δράμα, με κορύφωση τις βραδινές ώρες, όπου τρώμε σαν να μην υπάρχει αύριο, ενώ παράλληλα αρχίζουν οι ενοχές και η… στοχοθεσία της επόμενης μέρας. Όποιος δεν ταυτίζεται με το παραπάνω σίκουελ έχει ανακαλύψει το μεγάλο μυστικό. Ποιο είναι αυτό; Το ότι η απόφαση και οι καλές προθέσεις δεν φτάνουν. Ούτε ο καλός προγραμματισμός σε ό,τι αφορά τα γεύματα και την παρασκευή τους. Το μυστικό βρίσκεται στους ρυθμούς μας. Στον ρυθμό ζωής που ακολουθούμε. Στις ταχύτητες μέσα στις οποίες διεκπεραιώνουμε τις υποχρεώσεις μας, στον χρόνο που δίνουμε στον εαυτό μας σε καθημερινή βάση και όχι μόνο τα Σαββατοκύριακα. Τρέχοντας συνέχεια είναι δύσκολο να φρενάρουμε, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει λόγος για υψηλές ταχύτητες. Η ένταση και το στρες γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχοσύνθεσής μας, επηρεάζοντας καταλυτικά τη ζωή μας. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν μπορούμε να μείνουμε πιστοί στην καθ’ όλα σωστή διατροφή που έχουμε αποφασίσει ότι θέλουμε να ακολουθήσουμε. 

Το στρες στο πιάτο

Πόση αξία χάνει το buddha bowl ή ένα wrap, άρτια, ενισχυμένα και τα δύο με υπερτροφές, φρέσκα λαχανικά, φυτικές πρωτεΐνες κ.λπ., όταν τη στιγμή που τα τρώμε το μυαλό ταξιδεύει αλλού, όταν τα καταπίνουμε σχεδόν αμάσητα για να προλάβουμε να στείλουμε το email που πρέπει και ταυτόχρονα μιλάμε στο τηλέφωνο ή, για να χαλαρώσουμε (όπως λανθασμένα νομίζουμε), μπαίνουμε στα σόσιαλ στο κινητό και χαζεύουμε τρώγοντας. 

Όποιος δεν ταυτίζεται με τα παραπάνω ας μη συνεχίσει το διάβασμα. Έχει κατανοήσει το νόημα της ζωής. Εμείς οι υπόλοιποι που παλεύουμε ακόμα καλό είναι να γνωρίζουμε ότι η φιλοσοφία του κινήματος slow food –που εμπνεύστηκε ο Ιταλός Carlo Petrini το 1986, με σήμα το σαλιγκάρι, το οποίο συμβολίζει άριστα τους αργούς ρυθμούς– ταυτίζει τις ηθικές αξίες με την απόλαυση και τη γαστρονομία, πράγματα που αντιλαμβανόμαστε στην ουσία τους μόνο όταν ζούμε μια ήρεμη και ήσυχη ζωή. 

Το κίνημα slow food, που είναι η ευρωπαϊκή απάντηση στο αμερικανικό μοντέλο διατροφής, την ταχυφαγία, είναι ένα αλλά σημαντικό δομικό στοιχείο του ευρύτερου κινήματος slow living, η ραχοκοκαλιά του οποίου είναι η απλότητα και η βραδύτητα. Από αυτές προκύπτει μια ζωή ισορροπημένη, η καθημερινότητα της οποίας αποκτά άλλη αξία, καθώς δίνει τον χρόνο στη συχνή επαναξιολόγηση των πάντων, γλιτώνοντάς μας από παγίδες που απομακρύνουν τη γαλήνη μας.

Η ψυχολογία περνάει από το στομάχι

Η επανασύνδεση με τον εαυτό μας δεν μπορεί να γίνει σε καθεστώς στρες. Η απόλαυση της στιγμής ποτέ δεν συμβαίνει όταν απουσιάζουμε, όταν δεν είμαστε παρόντες σε αυτό που κάνουμε ψυχή και σώμα. Η επιβράδυνση πρέπει να γίνει η βασική αρχή σε ό,τι κάνουμε. Η προετοιμασία του φαγητού, η όλη διαδικασία του μαγειρέματος αποκτά ψυχοθεραπευτική διάσταση αν γίνεται με συνέπεια, ηρεμία, ησυχία και προσοχή. Και αν θέλουμε να ολοκληρώσουμε την εμπειρία στο μέγιστο, αγοράζουμε τοπικά προϊόντα εποχής από βιώσιμες καλλιέργειες, μόνο σε ανακυκλώσιμες συσκευασίες ή χύμα. Παρασκευάζουμε το γεύμα με προσήλωση και τρώμε με εκτίμηση. Δίνουμε χρόνο στο μάσημα και δεν βιαζόμαστε να τελειώσουμε. 

Η επιστήμη συμφωνεί. Σύμφωνα με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, τρώγοντας γρήγορα δεν δίνουμε στο περίπλοκο ορμονικό μας σύστημα αρκετό χρόνο για να λειτουργήσει, όπως η λεπτίνη, που ενισχύει το αίσθημα πληρότητας και αλληλεπιδρά με την ντοπαμίνη στον εγκέφαλο για να παραγάγει ένα αίσθημα ευχαρίστησης μετά το φαγητό. Όλα αυτά χάνονται όταν βιαζόμαστε. Τρώμε περισσότερο, δεν χωνεύουμε καλά, δεν απολαμβάνουμε τίποτα. Παίρνουμε εύκολα κιλά, πέφτει η ψυχολογία μας και μπαίνουμε σε έναν φαύλο κύκλο συμφοράς, από την οποία δύσκολα βγαίνουμε. 

Η σχέση μας με το φαγητό

Τελευταίο αλλά καθόλου εξαιρετέο, το περιβάλλον μέσα στο οποίο τρώμε και οι άνθρωποι με τους οποίους γευματίζουμε. Όλα έχουν τη σημασία τους και προσθέτουν ή αφαιρούν στο βιωματικό επίπεδο. Ο φωτισμός πρέπει να είναι φιλικός, όχι πολύ δυνατός όχι ανύπαρκτος. Το δωμάτιο να αερίζεται. Ένα ανοιχτό παράθυρο, αν δεν μένουμε πάνω στον δρόμο, είναι ευπρόσδεκτο. Η ησυχία όταν τρώμε επιβάλλεται. Δεν γευματίζουμε με την τηλεόραση ανοιχτή, με το κινητό στο χέρι, ούτε καν με το ραδιόφωνο παρέα. Είμαστε εμείς, ο εαυτός μας και το πιάτο μας. Όσο για την παρέα, θα πρέπει να είναι αυτή που θα έχουμε επιλέξει, άνθρωποι που περνούμε καλά μαζί, μοιραζόμαστε, χαλαρώνουμε. Η ώρα του φαγητού είναι ιερή και σαν τέτοια θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε.

Τελευταίο tip: Αν γευματίζετε στην κουζίνα, διακοσμήστε με πολλά γλαστράκια με αρωματικά βότανα, όπως σχοινόπρασο, δυόσμος, θυμάρι, ρίγανη, δεντρολίβανο, μαϊντανό. Θα μοσχοβολήσουν το περιβάλλον, θα τα έχετε φρέσκα να πασπαλίσετε το φαγητό σας και η ομορφιά τους θα σας φτιάχνει τη διάθεση. Δίπλα τους, μια γυάλινη συσκευασία με σπόρους κάρδαμου, για όταν τελειώσετε το φαγητό. Μασήστε με την ησυχία σας ένα-δυο σπόρια, πετάξτε το περίβλημα και καταπιείτε μασημένα τα εσωτερικά σποράκια. Βοηθούν στην πέψη, φτιάχνουν την αναπνοή, χαρίζουν φρεσκάδα. Αν ξεμείνετε, μασουλήστε μαϊντανό. 

Κάντε διασκεδαστική την όλη εμπειρία του φαγητού και δημιουργήστε μια νέα σχέση για τον εαυτό σας, στην οποία θα ανυπομονείτε να ξαναβρεθείτε.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο τρίτο τεύχος του Love Yourself Magazine 

Μπορεί, επίσης, να σε ενδιαφέρουν:

12 βασικές συμβουλές για έξυπνη και υγιεινή διατροφή
Οι συμβουλές της διατροφολόγου για να αντιμετωπίσεις τη συναισθηματική υπερφαγία
10 συμβουλές για ολιστικό αδυνάτισμα