«Δεν είχα ποτέ καμία επαφή με την αναπηρία. Ήθελα από μικρός να γίνω εκπαιδευτικός αλλά δεν γνώριζα τίποτα για την ειδική αγωγή, όπως άλλωστε κανείς μας νομίζω πριν από μερικά χρόνια. Όλα τα ανακάλυψα τυχαία μέσα από την εκπαίδευση μου στα άτομα με αναπηρία. Στα πλαίσια αυτής της εκπαίδευσης ήρθε και η πρώτη μου επαφή με τα άτομά με αναπηρία. Θυμάμαι σαν τώρα την πρώτη μέρα πριν από 12 χρόνια που βρέθηκα σε μια τάξη βλέποντας τους μαθητές να με κοιτάζουν στα μάτια. Αυτό το βλέμμα όμως ήταν κάτι ξεχωριστό, δεν θα το ξεχάσω ποτέ.»

Αυτή είναι η απάντηση του Γιώργου Ευγενειάδη, στην ερώτηση πως από τεχνολόγος τροφίμων αποφάσισε να ασχοληθεί με τη διδασκαλία σε παιδιά με αναπηρία και συνεχίζει:

«Ένας δάσκαλος κρατάει το μέλλον στα χέρια του και αν θέλει μπορεί να το “κατευθύνει”. Αυτός είναι ουσιαστικά και ο λόγος που επέλεξα να ασχοληθώ με το επάγγελμα αυτό και με τα παιδιά, τα οποία σε οποιαδήποτε ηλικία αποτελούν πηγή έμπνευσης για μένα»

Η μαγειρική είναι ο δικός του τρόπος επικοινωνίας και διδασκαλίας στα άτομα με αναπηρία. Πώς μια «κουζίνα» λοιπόν μπορεί να γίνει αίθουσα διδασκαλίας;

Η επικοινωνία με τα άτομα με αναπηρία είναι δύσκολη, πόσο μάλιστα αν πρόκειται για νοητική ή αναπτυξιακή αναπηρία δηλαδή αυτισμός. Τα άτομα αυτά “κλειδώνουν” και είναι δύσκολο πολλές φορές να βρεις ένα κίνητρο να αναπτύξεις μαθησιακές δεξιότητες. Η μαγειρική αποτελεί ένα κλειδί διότι υπάρχει ένα άμεσο τελικό αποτέλεσμα, δηλαδή ένα εύγευστο πιάτο το οποίο θα θέσει τον μαθητή να συνεργαστεί με τον εκπαιδευτικό αλλά και με την ομάδα του για να το πραγματοποιήσει.

Γιώργος Ευγενειάδης

Η πρώτη μου επαφή με ένα αυτιστικό μαθητή ήταν καθοριστική. Οι αυτιστικοί πολλές στιγμές στη ζωή τους μπορεί να δεθούν με ένα αντικείμενο και να μην το αποχωρίζονται σε όλη την διάρκεια μιας μέρας. Έτσι λοιπόν ο μαθητής εκείνος κρατούσε ένα μπλε τετράδιο στο οποίο μέσα είχε γραμμένες συνταγές. Από εκείνη την ημέρα ήξερα πολύ καλά με τι θα ασχοληθώ στο μέλλον αλλά και που θα εστιάσω. Έτσι, λίγα χρόνια αργότερα ήρθε και το πρώτο μου μπλε βιβλίο.

Όταν τον ρωτώ τι διδάσκεσαι ο ίδιος μέσα από τη διδασκαλία του σε αυτούς τους ξεχωριστούς μαθητές, τα μάτια του λάμπουν και τα λόγια του μας οδηγούν ένα βήμα και μια σκέψη παραπέρα..

Ενσυναίσθηση, αυθορμητισμό και υπομονή. Έννοιες και συναισθήματα που αν τα εξασκήσουμε θα μας βοηθήσουν να δεχτούμε τον καθένα γύρω μας όπως είναι άλλα και να εκφραστούμε χωρίς πίεση. Είναι τόσα πολλά που μπορείς να πάρεις από τα άτομα με αναπηρία. Μια αγκαλιά που μπορεί ξαφνικά να σου κάνει ένας μαθητής με αυτισμό ο οποίος δεν εκδηλώνει ποτέ τα συναισθήματα του, αποτελεί την απάντηση σε όλα.

Γιώργος Ευγενειάδης παγκόσμια μέρα ατόμων με αναπηρία

Καλλιόπη Ζουρνατζίδου

Δυστυχώς οι περισσότεροι όταν ακούμε αναπηρία σκεφτόμαστε το καροτσάκι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ). Λανθασμένοι και οι δύο όροι πλέον. Στο κομμάτι των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ) ανήκουν και άλλες ομάδες και όχι μόνο το αμαξίδιο. Οι μαθητές μου είναι μαθητές με νοητική υστέρηση και αυτισμό. Αναπηρίες που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά και που ο κόσμος δεν είναι καθόλου εξοικειωμένος με αυτές. Τα άτομα αυτά χρειάζονται μια ιδιαίτερη προσέγγιση, χρειάζονται σεβασμό και προτεραιότητα στο περιβάλλον έξω από το σπίτι τους το οποίο είναι “εχθρικό” γι’ αυτά.

Η αναπηρία αποτελεί μια δεδομένη κατάσταση που δεν αλλάζει. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε εμείς. Να την αποδεχτούμε και να αποβάλλουμε κάθε φόβο γύρω από αυτή. Να την προσέξουμε, να την σεβαστούμε, να την αναγνωρίσουμε και να την αντιμετωπίσουμε ισάξια. Αυτό χρειάζεται τίποτε άλλο. Να μάθουμε να αποδεχόμαστε τα πάντα γύρω μας και κυρίως το διαφορετικό, όταν έχουμε μεγαλώσει ώστε να αποδεχόμαστε συγκεκριμένες καταστάσεις. Χρειάζεται ενημέρωση και εκπαίδευση από πολύ μικρή ηλικία τόσο από το σπίτι όσο και από το σχολείο.

Τρεις λέξεις, τρεις έννοιες, ένας σκοπός για τον Γιώργο Ευγενειάδη και για όλους μας

Αναπηρία: Αποδοχή
Προσφορά: Ευγνωμοσύνη
Όραμα: Δικαιώματα

Αυτές οι έννοιες μπήκαν ξαφνικά και τυχαία στη ζωή μου και με εξέλιξαν. Στα παιδικά μου χρόνια ήταν ένα παιδάκι στη γειτονιά διαφορετικό από όλους μας. Ήμασταν απομακρυσμένοι και μας φόβιζαν στο να το προσεγγίσουμε. 30 χρόνια μετά έχει αλλάξει κάτι; Ας αναλογιστούμε …

Γιώργος Ευγενειάδης παγκόσμια μέρα ατόμων με αναπηρία

 

Ο Γιώργος Ν. Ευγενειάδης είναι Τεχνολόγος Τροφίμων, Καθηγητής Δευτεροβάθμιας Ειδικής Εκπαίδευσης Καθηγητής Μεταδευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Εκπαιδευτής ΕΦΕΤ Υγιεινής και Ασφάλειας Χειριστών των Τροφίμων. Με μότο το «Εύγε στη Διαφορετικότητα» επικοινωνεί στον κόσμο πως η απλότητα και διαφορετικότητα μπορούν να ξεχωρίζουν και να αλλάξουν τη ζωή μας.

Μέσα από τα ερεθίσματα της εργασίας και τους μαθητές του εμπνεύστηκε πριν δύο χρόνια το μπλέ βιβλίο “Απλά και Διαφορετικά”. Απλά από την απλότητα σκέψης και Διαφορετικά από την διαφορετικότητα. Το βιβλίο απεικονίζει συνταγές αρτοζαχαροπλαστικής με τον τρόπο που σκέφτονται και εκφράζονται οι μαθητές του. Μια ιδιαίτερα πρωτότυπη προσέγγιση που αγαπήθηκε από όλους και αποτέλεσε ένα έξυπνο τρόπο προσέγγισης και ένταξης της αναπηρίας από όλους μας.

Πρόσφατα κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Υδροπλάνο 2 νέα βιβλία ως συνέχεια της σειράς πλέον “Απλά και Διαφορετικά”.

Απλά και Διαφορετικά, Γιώργος Ευγενειάδης – Εκδόσεις Υδροπλάνο

Το κίτρινο βιβλίο με συνταγές μαγειρικής που έρχεται να συμπληρώσει το πρώτο μπλε βιβλίο με συνταγές αρτοζαχαροπλαστικής. Περιέχει 26 συνταγές μαγειρικής με απλά καθημερινά υλικά που βασίζονται στην σύγχρονη Μεσογειακή Διατροφική Πυραμίδα την οποία μπορεί κάποιος να δει στο τέλος του βιβλίου. Επίσης περιέχει πληροφορίες γύρω από την επιστήμη των τροφίμων και την υγιεινή και ασφάλεια στην κουζίνα.

 

Το τρίτο μέρος της οικογένειας είναι το Απλά και Διαφορετικά – το ημερολόγιο μου. Ένα ιδιαίτερο ημερολόγιο με σκίτσα το οποίο μπορεί ο αναγνώστης να το προσαρμόσει στις δικές του ανάγκες και τον καλεί να γράψει στόχους για το μέλλον, να ανακαλύψει μικρά tipς ζωής, να μαγειρέψει με την οικογένεια ή τους φίλους του, να βρει συνταγές εορταστικές ή συνταγές για το σχολείο ή την δουλεία να ανακαλύψει τις παγκόσμιες ημέρες και να στείλει καρτποστάλ που θα βρει στο τέλος του ημερολογίου σε αγαπημένα του πρόσωπα, όπως κάναμε παλιά πριν τα social media.